Zo help je je kind de dag loslaten

 

'Mama, ik kan niet slapen….!'

 

Je kent het vast wel… na een drukke dag gaat je kind op tijd naar bed maar toch kan hij de slaap niet vatten.

Als dit één keer gebeurt, is het niet zo erg.  Maar als je kind elke avond nog een hele tijd ligt te woelen, kan het wel beginnen wegen.  Zeker als hierdoor een slaaptekort ontstaat en hij overdag ook minder lekker in zijn velletje gaat zitten.

In mijn praktijk uiten ouders vaak hun bezorgdheid over het moeilijk inslapen van hun kind: ‘Er gaat nog zoveel om in dat hoofdje!, ’ hoor ik dan.

 

 

Hoe zet je dat ‘denkmolentje’ af?

 

Situaties die voor ons vanzelfsprekend lijken, kunnen voor een kindje best wat hersenspinsels geven: een drukke dag op school, een nieuwe juf of stagiaire, een ruzie met een vriendje, een uitstap, een feestje dat eraan komt,… Wanneer ’s avonds alle prikkels wegvallen en het kind alleen in bed ligt, blijft dat molentje maar draaien … probeer dan maar eens te slapen! 

Uiteraard kunnen er verschillende oorzaken aan de basis liggen van een inslaapprobleem en is elke situatie anders.  Toch is er één tip die ik erg vaak meegeef, die erg simpel is maar uiterst doeltreffend wanneer je zo’n klein 'piekeraartje' in je gezin hebt, namelijk:  ‘Eindig de dag met de afstrijk-techniek.’

Ouders komen me achteraf regelmatig vertellen dat hun kindje er erg van tot rust komt en dat het intussen een vast ritueeltje is geworden in het gezin.

 

 

Het ritueel: afstrijken en loslaten

 

Het ritueeltje is erg simpel en dat maakt het net zo leuk. 

Laat je kindje - gewassen, tandjes gepoetst en pijama aan - op de rug liggen met de armen naast het lichaam en de handpalmen naar boven.  Zet je naast hem op het bed zodat je elkaar kan aankijken. Vervolgens start je met je kindje af te strijken terwijl je samen de dag overloopt.   Belangrijk is dat je de tijd neemt om er helemaal te zijn voor je kindje. 

Maak het stil in jezelf, zet je in ‘luistermodus’ en geef onverdeelde aandacht. 

Hieronder leg ik je graag uit hoe je precies te werk gaat.

 

 

De afstrijk-techniek

 

 

Strijkbeweging 1: Hoofd en armen

Leg je handen bovenop het hoofdje en laat je handen via de oortjes, de nek, de schouders, de armen, de handpalmen tot aan de vingertoppen naar beneden glijden. 

 

Strijkbeweging 2: Romp en benen

Strijk vanaf de oksels langs de zijkant van het lichaam en de benen naar beneden tot aan de tenen.

 

 

 

*Hoe 'strijk' je een kind?

-Gebruik je vlakke handen en strijk op een zachte en omvattende manier.

-Je tempo is rustig en je intensiteit is alsof je een modderlaagje van de huid zou afstrijken. 

-Op het einde van elke beweging schud je je handen af (alsof ze nat zouden zijn).

-Of je nu beweging 1 en 2 afwisselt of je 5 x de eerste beweging doet en daarna 5 x de tweede, dat maakt niet uit.  Je hoeft niet te tellen, volg gewoon je gevoel. 

-Blijf met je liefdevolle aandacht bij je kind… voel, luister en geniet.

 

*Wat doet afstrijken precies?

Afstrijken helpt je kind te aarden en spanning af te voeren, wat nodig is om tot rust te komen. Doordat de strijkbeweging voornamelijk over de zijkant van het lichaam loopt, werkt dit o.a. via de galblaas-meridiaan op de bijhorende emoties: frustratie, boosheid en depressieve gevoelens worden hierdoor makkelijker losgelaten.  Bovendien stimuleert elke vorm van liefdevolle aanraking, massage of streling het ‘knuffelhormoon’ oxytocine, een stofje dat het geluksgevoel en de veilige hechting van je kind bevordert en dat hem rustig en slaperig maakt.

 

 

Overloop samen de dag

 

Als je kindje ergens mee zit, laat het dan gewoon vertellen.  Luister.

Is dit niet het geval of wil het niet spontaan iets kwijt, vraag hem om te vertellen wat er die dag is gebeurd.  Er zijn 2 mogelijkheden:

  • Je kindje vertelt honderduit. Super, laat hem vertellen en luister met je volle aandacht!

  • Je kindje is geen prater, weet niet zo goed wat te zeggen of durft iets niet te vertellen. Ga in dat geval niet zitten ‘peuteren’, vertel gewoon wat jij weet over zijn dagje, je kent wel de indeling van een dag op school.  Voor sommige kindjes kan het makkelijker zijn als je de dag in een verhaaltje giet en dit vertelt in de 3e persoon:

‘Vanmorgend stond Stijn op. Hij kleedde zich aan en at boterhammetjes met confituur. Hmmmm, vond Stijn dat lekker? Daarna poetste hij zijn tandjes en ging samen met mama met de fiets naar school. Wat zagen ze allemaal onderweg? Een grote vrachtwagen! Een bromfiets! Toen kwam Stijn op school aan, de juf stond hem op te wachten…. ‘

 

Luister met heel je wezen

 

Als je kind wil aanvullen of zich plots een voorval herinnert waarover hij iets kwijt wil, laat het je gerust onderbreken…het is mogelijk belangrijk voor hem.  Luister aandachtig.

 

Misschien denkt je kind aan iets wat hem bezighoudt, maar wil hij er niet over praten: ook geen probleem.  Doordat je afstrijkt terwijl je kind er aan denkt, geeft je hem de ruimte om deze emotie te kanaliseren en ook fysiek los te laten.

 

Ga niet in je oordeel staan!

 

Wanneer je kindje een emotie deelt, tracht deze dan niet te veroordelen of te minimaliseren: angst, verdriet, maar ook boosheid of jaloezie zijn gevoelens die er mogen zijn.  Het kan best even moeilijk zijn om niet te reageren a

 

ls je je kindje een ‘negatief’ gevoel hoort uiten: ‘Seppe heeft nieuwe voetbalschoenen en ik vond dat niet leuk want ik wou ook zo’n schoenen hebben!’.

We zijn dan snel geneigd om dit te corrigeren: ‘Je moet daar toch niet jaloers op zijn, jij hebt toch ook mooie schoenen?  En daarbij, jij hebt nog maar net een nieuwe voetbaltas gekregen!’

De realiteit is dat je kindje deze emotie wél voelde op dat moment, of jij dat nu terecht vindt of niet…

 

 

Hoe kan je reageren op ‘negatieve’ gevoelens?

 

Wat kan je zeggen wanneer je kind zijn boosheid, jaloezie of frustratie uit?  Laat voelen dat je je kind begrijpt (*): herhaal zijn woorden: ‘Vond je het niet leuk omdat jij eigenlijk ook zo’n schoenen wou?  Goh, dat kan soms lastig zijn hé, zeker als jij ze ook supercool vond, dat begrijp ik goed!’  Knuffel je kind liefdevol.  Misschien kan je hem vertellen over die keer dat jij je ook jaloers voelde… Zeg dan maar hoe moeilijk het was op dat moment, maar vertel even goed hoe dat gevoel weer minderde na een tijdje of hoe je er beter mee om leerde gaan.

 

(*) Let wel: je gaat in begrip over het gevoel.  Uiteraard hoef je daarom niet elk gedrag goed te keuren.  Als je kind een ander kind slaat, kan je wel begrip hebben voor de boosheid, maar vertel hem ook dat het belangrijk is om te zoeken naar een andere manier om deze boosheid te uiten.  Toch is het belangrijk EERST in begrip te gaan voor zijn boosheid, zodat hij deze kan kanaliseren en loslaten.  Daarna kan je samen met hem naar oplossingen zoeken.  Dat hoeft niet per se op dat moment.

 

Hoe dan ook: oordeel niet en minimaliseer niet.  Je kind zal opgelucht zijn dat het zijn gevoel bij jou kan uiten en sneller geneigd zijn een volgende keer opnieuw te vertellen wat er op zijn hart ligt. Probeer het eens uit en je zal versteld staan van het effect : ‘gewassen en gestreken’ , kan je kind de dag veel beter loslaten!  Veel succes!

 

 

 

Blijft je kindje het moeilijk hebben?

 

Als je kindje altijd moeite heeft met inslapen, is het zinvol met een therapeut te kijken wat je kan doen.  Heb je het gevoel dat je kindje niet zo'n prater is maar wel met onverwerkte dingen blijft zitten of angsten heeft?  Kinderpsychologe Annelies van Looveren kan via creatief werk en spel met je kindje aan de slag gaan.

Heeft je kindje ook fysieke klachten (buikpijn, hoofdpijn, spierspanning of algemene verhoogde gevoeligheid) dan kan osteopathie zinvol zijn.

Kijk hier om een afspraak te maken bij iemand van ons kinderteam.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Anja Caers, osteopate (baby- en

kind) D.O.

 

 

 

 

Vond je dit een leuke post?

Deel hem gerust met je vrienden of laat hieronder een reactie na.

 

 

 

 

Please reload

Toekomstige blogs

"Mama, ik kan niet slapen!"

December 15, 2017

1/5
Please reload

Recente blogs

February 12, 2017

Please reload

Archief
Please reload

Zoeken op trefwoord